Capitolia
Men zegt van een belegging dat ze « riskant » is. Maar hoeveel? De financiële wereld heeft meerdere maten bedacht. Geen enkele volstaat alleen.
De bekendste: de volatiliteit. Dat is de standaardafwijking van de rendementen. Ze meet hoe ver die van hun gemiddelde afwijken.
Zeg een belegging die gemiddeld zeven procent oplevert, met vijftien procent volatiliteit.
Als de rendementen een klokcurve volgen, eindigen ongeveer twee jaren op drie tussen min acht en plus tweeëntwintig procent.
Eerste gebrek: volatiliteit telt stijgingen als risico. Een goede verrassing doet haar evenveel stijgen als een slechte.
Tweede gebrek: ze beschrijft de gewone schokken. Ze zegt weinig over de zeldzame rampen.
Vandaar een andere maat: de VaR, de value at risk. Ze beantwoordt één vraag: hoeveel kan ik verliezen, negenennegentig keer op honderd?
Zeg honderdduizend euro, vijftien procent volatiliteit, een klokcurve, over een jaar.
De VaR op negenennegentig procent is dan ongeveer vierendertigduizend negenhonderd euro. Negenennegentig keer op honderd verlies je minder.
In de app is dit hoofdstuk geanimeerd en verteld, kaart na kaart. Gratis proefperiode starten.
Download in deApp StoreMaar de VaR zegt niets over de honderdste keer. Die dag kan het verlies veel erger zijn.
Dat is de rol van de CVaR: het gemiddelde verlies als je in die slechtste procent valt.
In hetzelfde voorbeeld stijgt ze tot bijna veertigduizend euro. En in werkelijkheid, waar extremen vaker voorkomen, vaak meer.
Banken gebruiken die maten sinds de jaren negentig. Dat belette niet dat ze in tweeduizend acht verrast werden.
Een concretere maat, die elke spaarder voelt: de maximale drawdown. De ergste daling, van top tot dal.
Uw belegging stijgt van honderd naar honderdvijftig, en zakt dan naar negentig. De drawdown is veertig procent, vanaf de top.
De Amerikaanse index S&P vijfhonderd verloor meer dan vijfenvijftig procent tussen tweeduizend zeven en tweeduizend negen.
En om een daling van vijftig procent goed te maken, moet je daarna honderd procent winnen. Verliezen en winsten zijn niet symmetrisch.
Laatste maat: de semivariantie. Je houdt alleen de rendementen onder het gemiddelde. Alleen de daling telt.
Dat ligt dichter bij wat een belegger voelt. Niemand klaagt over een te sterke stijging.
Elke maat belicht een kant. De volatiliteit, de onrust. De VaR en de CVaR, de slechte dag. De drawdown, de beleefde pijn.
Geen enkele zegt in haar eentje wat het risico is. En allemaal steunen ze op het verleden, dat niet altijd waarschuwt.
Voor u belegt, is één vraag alle formules waard: welke daling ben ik bereid te doorstaan zonder te verkopen?