De structuren van de fondsen: Wie beheert, en wie betaalt

Achter de overnames en de jonge bedrijven zitten fondsen. En die hebben bijna allemaal dezelfde architectuur.

Aan de ene kant de beherende vennoot. Dat is de beheermaatschappij: ze kiest, koopt, verkoopt. Ze beslist alles.

Aan de andere kant de stille vennoten. Pensioenfondsen, verzekeraars, grote vermogens. Zij brengen bijna al het geld.

Maar ze beslissen dagelijks niets. Hun risico is beperkt tot wat ze beloofd hebben. Hun macht ook.

Hoe wordt de beheerder betaald? De klassieke formule past in twee getallen: twee en twintig.

Twee procent beheerkosten per jaar. Of het fonds nu wint of verliest.

En twintig procent van de winst, vaak boven een minimumrendement. Dat deel heet de winstdeling, in het Engels carried interest.

Zeg een fonds van honderd miljoen euro over tien jaar. Twee procent per jaar: twintig miljoen kosten in totaal.

Er blijft tachtig miljoen om te beleggen. Zeg dat die tweehonderdvijftig worden. Meer dan drie keer de inleg.

In de app is dit hoofdstuk geanimeerd en verteld, kaart na kaart. Gratis proefperiode starten.

De winst: tweehonderdvijftig, min de honderd miljoen ingebracht. Honderdvijftig. De beheerder houdt twintig procent: dertig miljoen.

De beleggers krijgen tweehonderdtwintig miljoen terug voor honderd. Twee komma twee keer de inleg. De beheerder heeft vijftig miljoen ontvangen.

De beleggingen deden meer dan drie keer de inleg. De beleggers iets meer dan twee. Het verschil is de structuur.

Tweede kenmerk van deze fondsen: eerst verliezen ze. Dat is de J-curve.

De eerste jaren betaal je kosten, koop je, en is er nog niets verkocht. De teller staat in het rood.

Dan komen de verkopen, vaak na vijf jaar of meer. De curve gaat weer omhoog. Als alles goed gaat.

Zo'n fonds beoordelen na twee jaar is een boom beoordelen op zijn zaadje.

Laatste kenmerk: de kapitaalopvraging. Als u tekent voor honderd miljoen, stort u geen honderd miljoen.

U belooft. De beheerder roept het geld gaandeweg op, als hij een bedrijf vindt om te kopen.

Dat geld moet je dus beschikbaar houden, soms jarenlang. En op elke oproep ingaan, anders zijn de boetes zwaar.

Dat beloofde maar nog niet opgevraagde geld heeft een Engelse naam: dry powder. Droog buskruit.

Drie dingen om te onthouden. De beheerder beslist, de beleggers betalen. En de kosten vallen ook als alles slecht gaat.

Tot slot komt het rendement laat. In dit vak is geduld geen deugd. Het is een clausule in het contract.