De indexen

Elke avond hoort u dat de beurs gestegen of gedaald is. Maar de beurs, dat zijn duizenden aandelen. Wie maakt het gemiddelde?

Een index. Een gekozen mandje, en een rekenregel. Verander het mandje of de regel, en het getal verandert.

De beroemdste van de oude indexen is de Dow Jones. Charles Dow lanceert hem in achttienhonderdzesennegentig, met twaalf aandelen.

Vandaag telt hij er dertig. En hij houdt een regel uit een andere tijd: hij telt de prijzen van de aandelen op.

Gevolg: een duur aandeel weegt meer dan een goedkoop. Ook als het bedrijf kleiner is.

Zeg twee aandelen. Het ene is driehonderd dollar waard, het andere dertig. Het gemiddelde is honderdvijfenzestig.

Het dure stijgt tien procent: de index wint meer dan negen procent.

Het goedkope stijgt tien procent: de index beweegt minder dan een procent. Dezelfde stijging, een tien keer kleiner effect.

De prijs van een aandeel zegt niets over de grootte van het bedrijf. Daarom kijken professionals elders.

In de app is dit hoofdstuk geanimeerd en verteld, kaart na kaart. Gratis proefperiode starten.

Download in deApp Store

Hun referentie is de S&P vijfhonderd. Vijfhonderd grote Amerikaanse bedrijven, gewogen naar hun beurswaarde.

En ze worden niet door een formule gekozen. Een comité komt samen en beslist wie erin komt en wie eruit gaat.

Er zijn criteria: de grootte, de winst, het handelsvolume. Maar uiteindelijk beslissen mensen.

Om buiten de Verenigde Staten te kijken, noemt men de MSCI World. De naam belooft de hele wereld.

In werkelijkheid: drieëntwintig landen, allemaal ontwikkeld. Geen China, geen India, geen Brazilië. Geen enkel opkomend land.

En de Verenigde Staten wegen er alleen al veel meer dan de helft. De wereld van de index is niet die van de kaart.

In Frankrijk is het getal uit de krant de CAC veertig. Veertig grote aandelen van de beurs van Parijs.

Eén detail telt enorm: de CAC veertig die men noemt, herbelegt de dividenden niet. Hij volgt alleen de prijzen.

Maar een aandeelhouder ontvangt die dividenden wel. Er bestaat trouwens een versie die ze meetelt: met herbelegde dividenden.

Als voorbeeld: duizend euro, drie procent stijging per jaar, dertig jaar lang. Tweeduizend vierhonderdzevenentwintig euro.

Tel er elk jaar drie procent herbelegde dividenden bij: vijfduizend zevenhonderddrieënveertig euro. Meer dan het dubbele.

Uw belegging vergelijken met de CAC veertig zonder dividenden is je meten met een tegenstander die met een gewicht minder loopt.

Onthoud drie vragen bij een index. Wie zit in het mandje? Hoe wordt elk gewogen? Worden de dividenden meegeteld?

Een index is niet de markt. Het is een samenvatting, geschreven met regels. En elke regel vertelt een iets ander verhaal.