Krediet

Uitlenen is vertrouwen geven. En op de markten heeft vertrouwen een cijfer, een prijs en voorwaarden.

We beginnen met het cijfer. Bureaus beoordelen het vermogen van een lener om terug te betalen.

Helemaal bovenaan staat triple A: het laagste risico. Dan dubbel A, enkel A en triple B.

Tot en met triple B spreekt men van beleggingskwaliteit. Daaronder van speculatief. En helemaal onderaan D: wanbetaling.

Een cijfer is geen garantie. Het is een mening, meestal betaald door degene die leent.

Voor tweeduizend acht kregen duizenden hypotheekpapieren een triple A. Veel ervan werden daarna verlaagd tot speculatief.

Tweede idee: de spread. Dat is het renteverschil tussen een lener en de veiligste staat in zijn munt.

Stel, een staat leent tegen drie procent. Een bedrijf moet vier komma vijf procent betalen.

Het verschil, anderhalf punt, is de spread. Op de markten zegt men honderdvijftig basispunten.

In de app is dit hoofdstuk geanimeerd en verteld, kaart na kaart. Gratis proefperiode starten.

Download in deApp Store

Op tienduizend euro uitgeleend: vierhonderdvijftig euro per jaar in plaats van driehonderd. Die toeslag is de prijs van twijfel.

Als de angst stijgt, lopen de spreads ineens uiteen. Dat is vaak het eerste signaal van een crisis.

Derde idee: de covenant. Een clausule in het contract die de uitlener beschermt gedurende de hele looptijd.

Bijvoorbeeld: de schuld mag niet meer dan drie keer het bedrijfsresultaat zijn. Of het bedrijf mag zijn fabrieken niet verkopen.

Wordt de clausule geschonden, dan kan de uitlener direct terugbetaling eisen. Of heronderhandelen, in zijn voordeel.

Een covenant is een alarm. Het gaat af voor de wanbetaling, als er nog tijd is om in te grijpen.

En als de wanbetaling toch komt? Dan verliest de uitlener niet per se alles.

Men verkoopt de bezittingen van het bedrijf en verdeelt wat er overblijft. Het teruggekregen deel heet de verhaalspercentage.

Stel veertig procent. Op een obligatie van duizend euro krijgt u vierhonderd euro terug, vaak jaren later.

De volgorde telt: uitleners met onderpand komen eerst. De aandeelhouders als laatste, en vaak met niets.

Nu alles bij elkaar. Stel twee procent kans op wanbetaling per jaar, en veertig procent verhaal.

Het verwachte verlies: twee procent keer zestig procent verloren. Één komma twee procent per jaar.

De spread uit het voorbeeld betaalt anderhalf procent. Hij dekt het verwachte verlies, met een marge voor onzekerheid.

De ommekeer: een hoog rendement is geen cadeau. Het is bijna altijd de prijs van een groter risico op wanbetaling.

Stel bij een verleidelijke rente drie vragen: welk cijfer, welk verschil met de staat, en wat krijg je terug als het misgaat?