De race om snelheid

Voor u vertrekt een beursorder in een seconde, en dat is heel snel. Voor sommige spelers is een seconde een eeuwigheid.

Zij tellen in microseconden. Een miljoenste van een seconde. Een knipoog duurt meer dan honderdduizend microseconden.

Men noemt hen hoogfrequente handelaren. Computers die duizenden keren per seconde kopen en verkopen.

Hun idee: heel weinig verdienen, maar heel vaak. Een cent hier, een cent daar, miljoenen keren.

Als voorbeeld: een aandeel is op de ene plek tien euro waard, op een andere tien euro en een cent. Je koopt en verkoopt duizend aandelen.

Tien euro winst. Helemaal niets. Maar herhaal het tienduizend keer per dag: honderdduizend euro.

Het geheim is als eerste aankomen. Wie de prijs eerder ziet bewegen dan de anderen, strijkt het verschil op.

Dus begon er een race. Geen race van ideeën: een race van kabels.

Eerste terrein: colocatie. Je huurt een plek voor je computers in het gebouw van de beurs zelf.

In de app is dit hoofdstuk geanimeerd en verteld, kaart na kaart. Gratis proefperiode starten.

Download in deApp Store

In een glasvezel doet licht ongeveer vijf nanoseconden per meter. Een meter kabel minder is al een voordeel.

Zo erg dat sommige beurzen iedereen dezelfde kabellengte geven, desnoods opgerold, zodat niemand dichterbij zit.

Tweede terrein: de afstand. Tussen Chicago en New York, twee marktplaatsen die elkaar voortdurend in de gaten houden.

Rond tweeduizend tien laat een bedrijf een kabel graven, bijna in een rechte lijn, dwars door de Appalachen.

Honderden miljoenen dollars, om een paar duizendsten van een seconde te winnen. En de plaatsen op die kabel worden heel duur verhuurd.

Daarna versloegen anderen die kabel met microgolfantennes. In de lucht gaan de golven sneller dan licht in glas.

In tweeduizend veertien vertelt journalist Michael Lewis over die race in een boek: Flash Boys.

Zijn stelling: de snelsten zien uw orders aankomen en kruipen voor u. De markt zou door snelheid vervalst zijn.

Het boek zorgde voor ophef. Anderen antwoorden dat die robots de spreads verkleinen, en de kosten voor kleine spaarders verlagen.

Het debat is niet beslecht. Maar het had wel een concreet gevolg.

Een nieuwe beurs, IEX, installeerde een verkeersdrempel: driehonderdvijftig microseconden opgerolde kabel, voor iedereen.

Expres vertragen om de race nutteloos te maken. Een eenvoudig idee, in een wereld die alleen aan versnellen dacht.

Voor u verandert die race bijna niets. U zult nooit winnen op snelheid. En dat hoeft ook niet.

Een spaarder die zijn beleggingen jaren houdt, kijkt niet op een microseconde. Zijn voordeel is de lange termijn.