De rode lijn

Drie mensen willen minder belasting betalen. De eerste is in haar recht. De tweede speelt ermee. De derde overtreedt de wet.

Van ver lijken ze op elkaar. Van dichtbij scheidt alles hen. Hier loopt de lijn.

De eerste optimaliseert. Ze gebruikt de regels zoals ze geschreven zijn, waarvoor ze bedoeld zijn.

Storten op een pensioenplan om af te trekken, aandelen langer houden, schenken bij leven: de wet nodigt er zelf toe uit.

Het is legaal, en niemand zal het u verwijten. De staat heeft die voordelen gemaakt om ze te gebruiken.

De tweede doet aan ontwijking. Ze respecteert de letter van de wet, maar omzeilt de geest ervan.

Een constructie zonder enige economische zin. Een lege vennootschap, een fictief contract, alleen om een belasting te laten verdwijnen.

In Frankrijk heet dat rechtsmisbruik. De fiscus mag de constructie negeren, en herberekenen alsof ze niet bestond.

En hij legt een boete op. Die kan oplopen tot tachtig procent van de ontweken belasting.

In de app is dit hoofdstuk geanimeerd en verteld, kaart na kaart. Gratis proefperiode starten.

Download in deApp Store

Zeg tienduizend euro belasting ontweken met een constructie. Dan moet u achttienduizend terugbetalen, plus de nalatigheidsinteresten.

De derde fraudeert. Ze verbergt een inkomen, een rekening, een verkoop. Ze speelt niet meer met de wet: ze schendt hem.

Belastingfraude is een misdrijf. Naast de belasting en de boetes kan het leiden tot de rechtbank, en zelfs de gevangenis.

Lang rekenden velen op één ding: het bankgeheim. Wat in het buitenland sliep, bleef onzichtbaar.

In tweeduizend tien stemmen de Verenigde Staten een wet die banken over de hele wereld verplicht hun Amerikaanse klanten te melden.

De rest van de wereld volgt. Onder leiding van de OESO beloven landen om bankgegevens automatisch uit te wisselen.

De eerste uitwisselingen vinden plaats in tweeduizend zeventien. Zwitserland doet al het jaar daarop mee.

Vandaag doen meer dan honderd landen en gebieden mee. Elk jaar gaan de saldi naar het land waar u woont.

Uw buitenlandse bank vertelt de fiscus wat u hebt. Ook als u vergeet het zelf te zeggen.

In Frankrijk geeft u een buitenlandse rekening elk jaar aan. Vergeten kost een boete per rekening, ook zonder ontdoken belasting.

Onthoud een eenvoudige test. Kunt u uw keuze zonder schaamte aan de fiscus uitleggen, dan zit u aan de goede kant.

Heeft de operatie alleen zin omdat ze de belasting verlaagt, wees dan op uw hoede. En moet er iets verborgen worden, dan is het al te laat.

De regels gebruiken, ja. Ze verbuigen of breken, nooit. Het geheim is zo goed als verdwenen.